Soms gaan we niet ten onder omdat we zwak zijn… maar omdat we het niet zagen aankomen

Er zijn verhalen die bij je blijven hangen.
Niet omdat ze luid zijn, maar omdat ze iets in je raken.

Vandaag denk ik aan twee beelden.

Een vogel die verdween.
En een schip dat zonk nog vóór het echt kon beginnen.


🦤 De dodo was niet dom. Hij was onschuldig.

De dodo leefde in een wereld zonder gevaar.
Geen vijanden. Geen dreiging.

Toen mensen kwamen, deed hij wat hij altijd deed:
hij kwam dichterbij.

Niet uit domheid — maar uit vertrouwen.

En precies dat werd zijn einde.


⚓ De Vasa was geen slecht schip. Hij droeg te veel.

De Vasa werd gebouwd om te imponeren.

Meer. Groter. Indrukwekkender.

Maar ergens onderweg werd één simpele vraag vergeten:
kan dit nog in balans blijven?

Bij de eerste wind ging het mis.

Begin februari, net terug van de 40e verjaardag van mijn zoon op Sicilië, liep ik de trap af die ik al twintig jaar afloop. Eén scheve steen, één seconde, en mijn wereld stond stil: drie breuken in mijn rechterbeen en één in mijn linker. In het ziekenhuis koos ik bewust: geen pijnstillers meer en geen operatie, wel een streng dieet, volle mentale focus en vertrouwen in mijn eigen lichaam. In oktober liep ik weer volledig normaal.

Ik ben dankbaar voor mijn vrienden, mijn team, therapeut Rudi Overstegen, mijn man (drie maanden lang letterlijk mijn steun) en mijn kinderen. En ik heb geleerd dat echte kracht van binnen komt: het gaat er niet om hoe snel je opstaat, maar hoe diep je gelooft in je terugkeer. Heb jij ook zo'n moment meegemaakt? Deel het, want jouw verhaal kan iemand anders weer laten opstaan.


En als ik eerlijk ben… zie ik dit vandaag overal terug

Ik zie mensen die blijven vertrouwen op wat ooit werkte.
En ik zie systemen die steeds zwaarder worden, zonder fundament.

Aan de ene kant: niets zien.
Aan de andere kant: te veel willen.


Misschien is bewustzijn het enige echte antwoord

Niet angst.
Niet controle.

Maar zien.

Zien dat:

  • dingen veranderen
  • mensen veranderen
  • wij zelf ook veranderen

Balans is geen beperking. Het is intelligentie

Weten wanneer je doorgaat.
Weten wanneer je stopt.

Dat is geen zwakte.
Dat is kracht.


De vraag die blijft hangen

Ben ik vandaag meer dodo?
Of meer Vasa?

Of lukt het me om iets anders te zijn…

Iemand die kijkt, leert en zich aanpast —
zonder zichzelf te verliezen.

Over de auteur

Ira Lutvica is in de eerste plaats ondernemer. Sinds 1998 runt ze samen met haar man Mensur Lutvica Piercings Works aan de Reguliersbreestraat 46 in Amsterdam, de eerste studio met een GGD-vergunning. Ze schreef 6 boeken die wereldwijd worden gebruikt.

📖 Lees meer in haar boek Piercings Bundel – alles over piercings op één plek